Voor kinderen en jongeren

Fijn dat je ons gevonden hebt!

Heb je hulp nodig of maak je je zorgen over iemand?
Neem dan contact met ons op. Je kunt bij ons terecht voor hulp, steun en advies.

Wil je liever niet je naam zeggen?
Dat is niet erg. We zijn er voor jou!

Soms maak je iets ergs mee, zonder het door te hebben

Misschien ben je eraan gewend hoe het thuis gaat en weet je niet goed wat ‘normaal’ is.

Word je thuis uitgescholden? Krijg je klappen? Of maken jouw ouders veel ruzie met elkaar? Of misschien raakt iemand jou aan op manieren en plekken op je lichaam wat je liever niet wil? En zeggen ze dat het geheim moet blijven?

Dat is allemaal niet normaal en is kindermishandeling!

Als dit gebeurt, is het belangrijk dat je hulp zoekt. Ook als je je zorgen maakt om iemand anders, zoals een vriendje of vriendinnetje.

Als het bij jou thuis niet zo leuk is, weet dan dat je niet de enige bent. Je bent niet raar ofzo. Dat maakt het natuurlijk niet minder erg. Maar één ding is zeker: Het komt niet door jou!

Kindermishandeling en verwaarlozing

Als ouders niet goed voor hun kinderen zorgen, noemen we dat kindermishandeling.

Ieder kind heeft aandacht, liefde en zorg nodig. Maar soms krijgt een kind dat niet. Bijvoorbeeld als ouders niet op hun kinderen letten. Of als ouders kinderen slaan. Of als ouders hele erge ruzie maken met elkaar. Als mensen zomaar aan jouw lijf zitten, op plekken waar normaal je ondergoed zit, is dat ook kindermishandeling. Dat geldt voor alle mensen. Niet alleen voor een vader of moeder, maar ook voor een broer of zus, een voetbaltrainer, schooljuf, badmeester, oom, tante of wie dan ook.

Kinderen kunnen heel verdrietig, boos of angstig worden als het thuis niet goed gaat. Soms voelt een kind zich schuldig. Maar kindermishandeling is nooit de schuld van het kind!

Ook willen de meeste ouders hun kinderen helemaal niet mishandelen. Dat is het rare: ze doen het niet expres. Ze houden van hun kinderen! Meestal zijn hun eigen problemen zo groot dat het toch misgaat. Deze ouders hebben hulp nodig.

Welke soorten kindermishandeling zijn er?

Lichamelijke mishandeling

Als iemand je pijn doet omdat ze boos zijn.

Sommige kinderen krijgen thuis klappen. Of worden keihard vastgepakt. Of zelfs geschopt, of nog erger. Dat gebeurt niet omdat hun ouders niet van hen houden. Dit gebeurt ook zeker niet omdat het vervelende kinderen zijn. Natuurlijk doet iedereen wel een keer vervelend, maar dat betekent niet dat ouders hun kinderen mogen slaan. Zelfs niet één keertje. Dat is bij wet verboden.

Psychische mishandeling

Als iemand altijd tegen je schreeuwt of zegt dat je dom bent.

Dit noemen we ook wel emotionele mishandeling. Kinderen die dit meemaken worden bijvoorbeeld vaak uitgescholden. Ook wordt er vaak gezegd dat ze niets kunnen, of dom, lelijk, dik of lui zijn. Soms krijgen ze zelfs te horen: “Was jij maar niet geboren.” Je snapt misschien dat deze kinderen niet echt lui of dom zijn. Ouders mogen dit niet doen. Niemand niet. Natuurlijk wordt wel eens iemand boos en dan zeggen zij dat je een domoor bent ofzo. Dat is niet aardig, maar het kan gebeuren. Maar als dat heel vaak gebeurt (bijvoorbeeld iedere week of zelfs elke dag) is dat dus niet goed.

Lichamelijke verwaarlozing

Als je ouders niet goed voor je zorgen.

Er zijn kinderen die niet vaak genoeg schone kleren krijgen. Soms krijgen ze kleren die veel te koud of te warm zijn. Ze moeten bijvoorbeeld in de winter in korte broek of een dun t-shirt naar school. Er zijn ook kinderen die niet genoeg eten krijgen. Of alleen maar heel ongezond eten. Bijvoorbeeld alleen een broodje frikadel als ontbijt. Er zijn kinderen die niet vaak genoeg mogen douchen en daardoor gaan stinken. Kortom: ze krijgen niet wat ze nodig hebben om gezond te leven.

Psychische verwaarlozing

Als niemand tijd voor je heeft, of als je nooit iets leuks mag doen.

Dit noemen mensen ook wel emotionele verwaarlozing. Ouders praten bijvoorbeeld niet met hun kinderen als ze problemen hebben. Ze troosten hun kinderen niet als ze verdrietig zijn. Ze willen niet weten hoe het op school was. Ze geven nooit een knuffel. Daardoor kunnen die kinderen zich heel alleen en eenzaam voelen. Het lijkt wel alsof ze net zo goed niet geboren hadden kunnen worden, omdat toch niemand hen leuk vindt.

Seksueel misbruik

Bijvoorbeeld als iemand je aanraakt of als jij iemand moet aanraken op plekken waar dat niet fijn is.

Er zijn kinderen waarbij één van de ouders of een broer, zus, stiefouder, stiefbroer- of zus, of een opa, oom, buurjongen, buurvrouw, de trainer van een sportclub of de (zwem)leraar zomaar aan hun lijf zitten op een manier die niet fijn is. Ze willen misschien met de kinderen zoenen of zitten met hun handen op plekken waar normaal je ondergoed zit. Dat is niet goed. Wat ze ook vertellen: het klopt niet. Een veelgebruikte smoes is: “We houden toch van elkaar?” Of: “Dit is ons geheimpje.” Of: “Het is jouw schuld. Jij liet me dit doen.” Allemaal gelogen. Het is verboden. En dat weten ze!

Omdat die mensen ook wel weten dat dit niet goed is, gaan ze soms dreigen. “Als je het vertelt, word je nooit topsporter.” Of erger: “Als je het mama vertelt, moet papa naar de gevangenis”. Of: “Als je het mama vertelt, wordt mama heel verdrietig en dat is jouw schuld.” Zoek direct hulp als jou dit overkomt. Praat erover met iemand die je vertrouwt. Dat kan bijvoorbeeld iemand uit je familie zijn, of de moeder van je beste vriendje of vriendinnetje.

Dit gebeurt overigens niet alleen bij meisjes, maar ook bij jongens. Alleen vinden zij het vaak nóg enger om dat te vertellen. Het lijkt immers niet stoer. Maar de daders zijn veel groter dan jij. Als het jou overkomt, is vertellen juist stoer.

Gescheiden ouders

Als je ouders uit elkaar zijn en veel ruzie maken.

Soms denken kinderen dat het hun schuld is dat hun ouders gaan scheiden. Dat klopt natuurlijk niet. Als ouders scheiden, komt dat nooit door hun kinderen. Ze hebben problemen met elkaar. Het vervelende is alleen, dat scheidende ouders soms lelijk doen tegen elkaar. Ze schelden elkaar uit of slaan elkaar bijvoorbeeld. Er zijn ouders die gemene dingen zeggen over de ander als ze met hun kind alleen praten. Daar zit het kind dan: hij houdt van papa en van mama en nu wil een ouder dat hij tussen zijn ouders kiest. Dat hoeft dus niet. Dat kan ook meestal niet. Ongeveer 34.000 kinderen maken per jaar mee dat hun ouders gaan scheiden. Bij 6.000 kinderen maken de ouders daarbij veel ruzie. Als het jou overkomt dan ben je dus niet de enige. En het is zeker nooit jouw schuld!

Huiselijk geweld

Als je ouders ruzie maken en jij dat hoort of ziet.

Als ouders (of een van de twee) slaat, schopt of met spullen smijt, heet dat huiselijk geweld. Doordat ze zo boos op elkaar zijn, letten ze niet goed op de kinderen. Ze hebben niet door dat hun kind dit heel erg vindt. Soms denken ze dat hun kinderen dit niet merken, bijvoorbeeld omdat ze al in bed liggen. Maar kinderen weten vaak veel meer dan mensen denken. Kinderen die dit meemaken willen heel graag dat hun ouders hiermee stoppen. Het probleem is meestal dat die kinderen te klein zijn om iets te kunnen doen. De ouders moeten dus zelf zoeken naar iemand die ze vertrouwen en die hen kan helpen.

Online misbruik

Als je nare dingen meemaakt op je telefoon of computer.

Online misbruik gebeurt meestal thuis, als je achter je computer, tablet of telefoon zit. Het wordt gedaan door mensen die je online ontmoet. Meestal ken je hen niet. Je ontmoet hen bijvoorbeeld in een chatbox bij een game, of op Tik Tok, Insta, Snapchat of WhatsApp. Ze zijn eerst aardig. Ze vragen je een foto te sturen. Eerst een gewone. Dan een van jou in je ondergoed. Of (bijna) bloot. En dan begint de ellende. Ze gaan zeggen dat ze die online gaan zetten, zodat je vrienden en je ouders die zien. Ze dreigen dus. En ze willen steeds blotere foto’s of filmpjes. Als jou dit overkomt, gooi je de chat niet weg. Bewaar het als bewijs en zoek hulp bij de politie of bij Veilig Thuis. Je kunt dit niet in je eentje oplossen.

Ziek gemaakt worden

Sommige moeders (heel soms de vaders of beide ouders) maken hun kind expres ziek. Dat klinkt ongelooflijk, maar dit gebeurt wel eens. De moeder geeft haar kind bijvoorbeeld onnodig medicijnen. Of ze vertelt de dokter dat het kind raar gedrag vertoont. Ze wil dan dat het kind gaat liegen tegen de dokter (anders wordt ze heel boos). Het kind moet zeggen dat hij ziek is, ook al is dat niet zo. Zo krijgt die moeder aandacht van de dokter. Ze voelt zich dan belangrijk. Kinderen die dit meemaken, hebben hulp nodig om hieruit te komen. Ook de moeder heeft hulp nodig.

Wat kan ik doen als het thuis niet goed gaat?

Geheimen moet je bewaren. Maar dat geldt alleen voor leuke geheimen. Waar het bij kindermishandeling om gaat zijn ‘niet-leuke’ geheimen. Die moet je niet bewaren in je eentje.

Vertel erover

Vertellen is wat je als kind kunt doen. Als er iets ergs met jou gebeurt en je vertelt het niet, dan wordt je daar ongelukkig van. Nu denk je misschien: “Maar ik heb het beloofd”. Dat kan zo zijn, maar voor niet-leuke geheimen geldt geen geheimhoudingsplicht. Vertel het dus.

Om te beginnen is het moedig en knap van je om het te gaan vertellen. Ook al voelt dat misschien niet zo. Vooraf maak je je misschien erge zorgen. “Wat als mijn ouders woedend worden?” “Wat als ik uit huis wordt geplaatst?” Gelukkig heb je besloten het toch aan iemand te gaan vertellen. Wat kun je doen?

Als het bij jou thuis niet goed gaat, kun je dit doen:

Je vertelt het aan iemand die je vertrouwt

Het maakt niet uit wie dit is. Het kan een vriend of vriendin, de buurvrouw of een andere bekende zijn. Stel dat je het wilt vertellen aan iemand die je vertrouwt. Dan moet je weten dat die persoon je nooit kan beloven alles geheim te houden. Dat mag niet volgens de wet. Bovendien wil zo iemand dat jij weer een fijn leven krijgt. Die persoon kan je wel vertellen wat hij of zijn gaat doen om je te helpen.

Als je het vertelt aan je juf of meester of je docent, zal die het bespreken met de directeur. Of met de vertrouwenspersoon. En vaak ook met ons: Veilig Thuis Flevoland.

Stel, je wilt wel praten op school, maar niet met je eigen juf of meester of docent. Vraag dan wie de vertrouwenspersoon is op school.

Je vertelt het aan de Kindertelefoon

Geen enkel probleem vinden ze daar raar. De mensen van de Kindertelefoon kun je gratis bellen. Elke dag tussen 11 uur in de ochtend en 9 uur in de avond. Je hoeft je naam niet te zeggen als je dat niet wilt. Als je niet durft te bellen, kun je ook met ze chatten. Kijk op Kindertelefoon.nl of bel naar 0800 0432.

Je belt of chat met Veilig Thuis Flevoland

Als je je zorgen maakt en niet weet wat je kunt doen, dan kun je ook altijd bellen of chatten (via deze website) met Veilig Thuis Flevoland. Bij ons werken veel deskundigen die kinderen helpen. Soms kunnen we ook jouw ouders helpen. Samen kijken we wat er aan de hand is en wat je het beste kunt doen.

Zo helpen we je:

We willen graag weten hoe het met je gaat. Daarom praten we eerst met je. We praten ook met je ouders. En we praten met mensen die jou en je ouders goed kennen. Bijvoorbeeld de dokter of je juf op school.

Wat gebeurt er met wat je vertelt?

Alles wat jij vertelt schrijven we op. Dit doen we ook met wat de andere mensen zeggen. Het is belangrijk dat we alles opschrijven, maar niet iedereen mag dit lezen. We leggen al deze informatie naast elkaar. Op deze manier wordt een goed beeld gevormd van de situatie die speelt. Zo kunnen we zien of er problemen zijn bij jou en of er iets veranderd moet worden bij jou thuis.

Wat gebeurt er na het gesprek?

Als er duidelijk niks aan de hand is, sluiten we het onderzoek af. Maar als er duidelijk sprake is van kindermishandeling, zoeken we daarvoor een oplossing. Alle oplossingen bespreken we vooraf eerst met jou. Vaak zoeken we hulp voor jou en je ouders. Voor jezelf helpt het soms om met iemand te praten die je vertrouwt. Voor je ouders is het dan goed dat ze hulp krijgen bij de opvoeding en het oplossen van problemen.

Als je denkt dat het bij je vriend of vriendin thuis niet goed gaat:

Blijf een goede vriend of vriendin

Als je denkt dat het bij jouw vriend(in) thuis niet goed gaat, is het eerste wat je kunt doen een goede vriend(in) blijven. Ook als jouw vriend(in) een tijdje minder gezellig is. En natuurlijk kun je met hem of haar praten. Nu kan het zo zijn, dat degene over wie jij zorgen hebt, helemaal niet wil praten. Of niet met jou wil praten. Wees niet beledigd. Het is nu eenmaal een moeilijk onderwerp.

Praat erover met iemand die je vertrouwt

Als jij je echt grote zorgen maakt om je vriend(in) kun je er misschien over praten met je ouders, de meester of de juf of iemand anders die je vertrouwt.

Als je niemand hebt om je zorgen te vertellen of je wilt dat niet, mag je ook altijd de Kindertelefoon bellen via 0800 – 0432.

Je mag ook altijd contact opnemen met opnemen met Veilig Thuis Flevoland via 088 222 05 00. Of chat met ons.

Contact Veilig Thuis Flevoland
Ben je in direct gevaar? Bel 112!
En anders bel je: 088 222 05 00 of 0800 2000. Dit kan 24 uur per dag, 7 dagen per week.
Ik heb een klacht
Ben je niet tevreden over ons?
Bekijk onze klachtenregeling.