Meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling

De meldcode helpt professionals goed te reageren bij signalen van geweld. Bijvoorbeeld huisartsen, leerkrachten en medewerkers van jeugdinrichtingen. Sinds 1 juli 2013 zijn beroepskrachten verplicht een meldcode te gebruiken bij vermoedens van geweld in huiselijke kring. De meldcode biedt enkele handvatten om hierbij te helpen. De meldcode is een stappenplan dat professionals kunnen gebruiken als ze vermoedens hebben van mishandeling. Organisaties en zelfstandige beroepsbeoefenaren stellen zo'n code zelf op. Hiervoor is het Basismodel van de meldcode beschikbaar. Het basismodel is zo geschreven dat het makkelijk kan worden aangepast aan de eigen organisatie of praktijk. Deze is nu ook in Wordversie te verkrijgen. Klik hier voor de Wordversie, zodat u het makkelijk kunt aanpassen naar de eigen organisatie. De meldcode heeft betrekking op:

  • huiselijk geweld;
  • kindermishandeling;
  • seksueel geweld;
  • vrouwelijke genitale verminking (meisjesbesnijdenis);
  • eergerelateerd geweld (waaronder huwelijksdwang);
  • ouderenmishandeling.

Het stappenplan

De meldcode beschrijft in vijf stappen wat de professional kan doen bij (vermoedens van) huiselijk geweld of kindermishandeling.

  • Stap 1 – In kaart brengen van de signalen.
  • Stap 2 – Collegiale consultatie en eventueel raadplegen van Veilig Thuis.
  • Stap 3 – In gesprek gaan met de cliënt.
  • Stap 4 – Wegen van het (vermoeden van) geweld of de kindermishandeling.
  • Stap 5 – Beslissen: hulp organiseren of melden?

Dit stappenplan is een algemene schets. Bij signalen van eergerelateerd geweld of van vrouwelijke genitale verminking, zijn soms aanvullende stappen nodig. Organisaties geven in hun eigen meldcode aan wie de stappen moet doorlopen. Dat kan bijvoorbeeld een leerkracht zijn die huiselijk geweld heeft gesignaleerd, of een schoolmaatschappelijk werker.

Meldcode is geen meldplicht

Een verplichte meldcode is iets anders dan een meldplicht. Bij een meldplicht moet de professional zijn vermoeden van geweld melden bij andere instanties, bijvoorbeeld bij Veilig Thuis. Die verplichting bestaat niet bij een meldcode.
Door te werken met een meldcode blijft de beslissing om vermoedens van huiselijk geweld en kindermishandeling wel of niet te melden, berusten bij de professional. Het stappenplan van de meldcode biedt hem houvast bij die afweging.

 

Toolkit meldcode

De ‘Toolkit meldcode’ helpt professionals de meldcode huiselijk geweld te gebruiken. Dit instrument is ontwikkeld door het ministerie van VWS. De gemeente Amsterdam heeft ook een aantal instrumenten en goede voorbeelden verzameld. Wilt u hier meer over weten? Klik dan verder.

Als u rechtstreeks naar de digitale toolkit voor aandachtsfunctionarissen uit Amsterdam wil, klik dan hier. Dit kunt u vinden in deze toolkit:

 

  1. Meldcode
    Hierin staat alle informatie over de Wet meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling
  2. Aandachtsfunctionaris
    Alles voor de aandachtsfunctionaris met betrekking tot taken en verantwoordelijkheden
  3. Huiselijk geweld
    Documenten over huiselijk geweld onderverdeeld in signaleren, handelen, gespreksvoering, werkvormen en best practices
  4. Kindermishandeling
    Documenten over kindermishandeling onderverdeeld in signaleren, handelen, gespreksvoering, werkvormen en best practices
  5. Ouderenmishandeling
    Documenten over ouderenmishandeling onderverdeeld in signaleren, handelen, gespreksvoering, werkvormen en best practices

 

 

Best practices meldcode

Elke organisatie die onder deze wet valt, dient een protocol meldcode in huis te hebben. Om u hierbij te helpen, hebben we een aantal 'best practices'  voor u op een rij gezet. Deze kunt u als voorbeeld gebruiken voor de implementatie van de meldcode in eigen organisatie.

 

Veelgestelde vragen

Heeft u een vraag over de meldcode? Dan kunt u ook kijken of uw vraag tussen de veelgestelde vragen zit.